Od grudnia 2024 roku obowiązuje memorandum wojska z Palantirem, a 27 października 2025 roku minister obrony podpisał z firmą list intencyjny. Wiążącego kontraktu wciąż nie ma. To jest okno. Nie żądamy zrywania niczego. Żądamy, żeby przed podpisem był audyt, przetarg i debata.
Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego od grudnia 2023 roku „nie wytworzyła i nie otrzymała” żadnej oceny bezpieczeństwa ani analizy ryzyka dotyczącej Palantira ani systemu Maven. Nikt z Ministerstwa Obrony Narodowej ani z Kancelarii Premiera o taką ocenę nie wystąpił.
W tym samym czasie wojsko pracowało w środowisku testowym Palantira, minister podpisał list intencyjny, a firma wystąpiła o świadectwo bezpieczeństwa przemysłowego, które pozwala pracować z informacjami niejawnymi. Szwajcarska armia przed decyzją napisała dwadzieścia jeden stron analizy ryzyka. U nas nikt nie poprosił nawet o jedną.
Dowódca Komponentu Wojsk Obrony Cyberprzestrzeni podpisuje w imieniu ministra obrony bezterminowe memorandum z Palantir Technologies Inc. Jego celem jest „praktyczne testowanie rozwiązań technicznych” firmy, której oprogramowanie ma być dostarczane „jako usługa”. Załącznik z zakresem prac jest niejawny. Treść memorandum uzyskaliśmy w trybie dostępu do informacji publicznej: pobierz PDF.
Wicepremier i minister obrony narodowej Władysław Kosiniak-Kamysz podpisuje w Warszawie list intencyjny z prezesem Palantira Alexem Karpem, współpraca w zakresie sztucznej inteligencji, IT i cyberbezpieczeństwa. Minister nazywa to „krokiem milowym". Wszystko odbywa się bez przetargu, bez konsultacji i bez debaty w Sejmie.
Dwa miesiące później to samo dowództwo podpisuje osobne porozumienie z polskim DataWalkiem. MON przyznaje, że Palantir to „tylko jedna z analizowanych opcji" i że „równolegle badane są alternatywy". Czyli: nic nie jest przesądzone.
ABW odpowiada redakcji TVN24+, że od grudnia 2023 roku nie wykonała ani nie otrzymała żadnej oceny ryzyka dotyczącej Palantira. Ministerstwo nadal nie odpowiedziało na poselską interpelację z 5 sierpnia, choć miało na to 21 dni. Za to do posłanki napisał dyrektor Palantira.
I dlatego ta kampania ma sens. Nie prosimy rządu, żeby się z czegoś wycofał, prosimy, żeby zanim podpisze, zrobił to, co zrobili Szwajcarzy: sprawdził ryzyko i pokazał wynik.
Palantir Technologies powstał w 2003 roku. Wśród założycieli, Peter Thiel, miliarder, który sfinansował kampanię senacką JD Vance'a kwotą ok. 15 mln dolarów. Pierwsze poważne pieniądze firma dostała z In-Q-Tel, funduszu venture capital CIA. Przez pierwsze lata CIA była jej głównym klientem.
Nie jest to ciekawostka z Wikipedii, tylko sedno modelu biznesowego: ponad połowa przychodów Palantira pochodzi z kontraktów rządowych, głównie od amerykańskiego Departamentu Obrony. Firma nie sprzedaje pudełka z płytą, wsadza własnych inżynierów do instytucji klienta i wciąga jego dane do zamkniętej struktury, z której wyjście jest kosztowne. Gdy nowojorska policja chciała się wycofać w 2017 roku, Palantir odmówił wydania analiz w formacie umożliwiającym migrację gdzie indziej.
W Stanach ta sama firma buduje dziś dla służby imigracyjnej ICE system ImmigrationOS, do typowania ludzi do deportacji, przez zestawianie danych podatkowych, ubezpieczeniowych, paszportowych i tablic rejestracyjnych. To fakt z publicznych rejestrów zamówień, nie interpretacja.
To jest miejsce, w którym najłatwiej przesadzić, i najłatwiej stracić wiarygodność. Dlatego rozdzielamy dokładnie: co jest faktem, co ustaleniem, a czemu firma zaprzecza.
Palantir ogłosił „strategiczne partnerstwo" z izraelskim Ministerstwem Obrony w celu „wsparcia wysiłku wojennego kraju". Zarząd firmy odbył wtedy posiedzenie w Tel Awiwie „w geście solidarności". Tego nikt nie musi udowadniać, napisali to sami.
Zapytany publicznie przez protestującą, czy technologia Palantira zabija Palestyńczyków, prezes Alex Karp odpowiedział: „Mostly terrorists. That's true.", „Głównie terrorystów. To prawda."
Raport Specjalnej Sprawozdawczyni ONZ Franceski Albanese (A/HRC/59/23, 2025) stwierdza, że istnieją „uzasadnione podstawy, by sądzić", że Palantir dostarczył technologię umożliwiającą zautomatyzowane podejmowanie decyzji na polu walki. To formuła prawna oznaczająca podejrzenie, nie wyrok. Izrael i organizacja UN Watch raport odrzucają, a USA nałożyły na autorkę sankcje. Podajemy to jako stanowisko ONZ będące przedmiotem sporu, bo tym właśnie jest.
Do decyzji, czy z taką firmą wiązać bezpieczeństwo państwa, nie potrzeba wyroku sądu. Wystarczy zasada ostrożności, ta sama, którą zastosowały Szwajcaria i Niemcy.
Nikt tu nie proponuje egzotycznego eksperymentu. Proponujemy to, co nasi sojusznicy w NATO i UE już zrobili, po analizie, nie pod wpływem emocji.
Dziewięć instytucji federalnych odmówiło Palantirowi. Sztab armii w raporcie z 4 grudnia 2024 napisał wprost, że to firma z siedzibą w USA, w przypadku której istnieje możliwość, że wrażliwe dane zostaną udostępnione amerykańskiemu rządowi i służbom wywiadowczym. I zalecił rezygnację. Tego nie naprawi żadna klauzula w umowie, bo to wynika z samej architektury systemu.
Federalny Trybunał Konstytucyjny (16.02.2023) uznał przepisy pozwalające policji w Hesji i Hamburgu na taką analizę danych za niezgodne z konstytucją, bo pozwalają „jednym kliknięciem" tworzyć profile ludzi i całych środowisk. W maju 2026 dowódca cyberwojsk Bundeswehry wykluczył wykorzystanie Palantira i zapowiedział szukanie alternatywy.
W czerwcu 2026 wywiad wewnętrzny DGSI zaczął zastępować Palantira francuskim ChapsVision. Jak mówił premier Sébastien Lecornu, Francja „nie może polegać na narzędziach obcych mocarstw".
W kwietniu 2026 okazało się, że parlament nie wiedział o kontrakcie Palantira z żandarmerią wojskową, a w czerwcu, że pracownicy firmy mogą uzyskiwać dostęp do wrażliwych danych resortu obrony. Wiceminister obrony zapowiedział, że Holandia zrezygnuje z systemu w ciągu dwóch lat.
Projekt współpracy porzucony w 2020 roku po wydaniu ok. 9 mln euro, bez działającego efektu.
Międzypartyjne komisje parlamentarne wzywają rząd do wypowiedzenia kontraktu z Palantirem ze względu na niebezpieczeństwo użycia danych Brytyjczyków zbieranych przez tamtejszy NFZ, czyli NHS. Burmistrz Londynu zablokował osobny kontrakt policyjny. Regionalna służba zdrowia Wielkiego Manchesteru jako jedyna w Anglii odmówiła wdrożenia platformy, bo nikt nie wykazał, że daje więcej niż własne narzędzia. Rady miast Sheffield, Coventry, Rotherham i Manchesteru przyjęły uchwały przeciw firmie.
Memorandum z grudnia 2024, list intencyjny z października 2025, żadnego przetargu i, według ABW, żadnej oceny ryzyka. Szwajcarski raport, który ostrzegał przed tą firmą, powstał prawie rok przed polskim listem intencyjnym.
Amerykański CLOUD Act pozwala władzom USA żądać danych od amerykańskich firm, niezależnie od tego, gdzie fizycznie stoją serwery. Deklaracja firmy tego nie zmienia. Zmienia to dopiero wybór innego dostawcy.
Model Palantira sprawia, że po kilku latach wyjście jest tak kosztowne, że przestaje być realną opcją. Kupując je, wiążemy się na dekady, a nie na jeden sezon.
W czerwcu 2026 Waszyngton nakazał amerykańskiej firmie odciąć cudzoziemcom dostęp do jej najsilniejszych modeli AI, powołując się na bezpieczeństwo narodowe. Zależność technologiczna bywa wyłączana jednym rozporządzeniem, nie naszym.
Dziś mówimy o wojsku, i tak to uczciwie podajemy. Ale w Wielkiej Brytanii Palantir wszedł przez kontrakty covidowe bez przetargu, a skończył z platformą danych całego NHS. Mechanizm jest udokumentowany.
Najczęstszy zarzut brzmi: „chcecie wrócić do papierowych map". Nie. Chcemy nowoczesnej armii, takiej, nad którą Polska ma kontrolę. To nie jest wybór „albo-albo".
Polska platforma analityczna, notowana na GPW, z kontraktami w amerykańskim Departamencie Sprawiedliwości. Prezes firmy mówi wprost: „Nie jesteśmy polskim Palantirem, tylko alternatywą dla Palantira, która wywodzi się z Europy". W grudniu 2025 polskie dowództwo cyberwojsk podpisało z nią porozumienie, czyli wojsko samo już to testuje.
Platforma, którą francuski kontrwywiad DGSI wybrał zamiast Palantira. Model otwarty, nie „czarna skrzynka", poza zasięgiem amerykańskiego CLOUD Act.
Polski model językowy o otwartym kodzie, rozwijany przez polskie uczelnie i wdrażany w administracji. Dowód, że da się budować u siebie. Wicepremier ds. cyfryzacji: „Amerykańskie firmy i ich parametry to nie jest ziemia obiecana".
Pod tym może podpisać się każdy, niezależnie od tego, jak głosuje. Nie żądamy zerwania współpracy z USA. Żądamy, żeby decyzja tej wagi zapadła jawnie i po sprawdzeniu.
Publikacja treści listu intencyjnego i projektów umów wykonawczych. Obywatele mają prawo wiedzieć, co państwo obiecało obcej korporacji.
Niezależna ocena ryzyka suwerenności danych przed podpisem, na wzór szwajcarski.
Uczciwe postępowanie z realnym udziałem firm polskich i europejskich. Nie list intencyjny podpisany zanim ktokolwiek porównał oferty.
Decyzja o architekturze danych państwa na dekady nie może zapaść jednym podpisem w gabinecie. Należy do Sejmu.
Najczęstsze zarzuty wobec tej kampanii i nasze odpowiedzi na nie.
Nowoczesna armia i kontrola nad własnymi danymi to nie jest wybór „albo-albo”. Francja i Niemcy też sąsiadują z tą wojną, i właśnie dlatego wybrały rozwiązania, nad którymi mają władzę. Szwajcarska armia odrzuciła Palantira nie z pacyfizmu, tylko z analizy ryzyka: skoro sam sztab pisze, że nie da się wykluczyć wypływu danych do obcego wywiadu, to znaczy, że system sam w sobie jest podatnością. Żądamy audytu, nie rozbrojenia. Jeśli audyt wykaże, że Palantir to jedyna opcja, niech rząd to pokaże.
Ukraina walczy o przetrwanie i bierze każdą pomoc, trudno mieć o to pretensje. Ale Ukraina nie wybiera w czasie pokoju architektury danych państwa na dwadzieścia lat. Polska tak. My mamy czas na przetarg i audyt, i właśnie dlatego mamy obowiązek z tego czasu skorzystać.
Zgoda, i dlatego tak to podajemy: dziś wojsko. Ale mechanizm rozlewania się jest udokumentowany: w Wielkiej Brytanii Palantir wszedł przez kontrakty covidowe bez przetargu, a skończył z platformą danych całego NHS. Minister sam nazwał dane „największym skarbem państwa”. Skoro tak, tym bardziej audyt i przetarg. Zanim skarb zmieni właściciela.
Właśnie dlatego mówimy tylko to, co pewne. Partnerstwo z izraelskim MON „w celu wsparcia wysiłku wojennego” to komunikat samej firmy. „Mostly terrorists” to nagrana wypowiedź jej prezesa. „Uzasadnione podstawy, by sądzić” to formuła raportu ONZ, którą podajemy jako stanowisko ONZ, nie jako wyrok. Sprawdź nas: źródła są na dole strony.
Francja i Niemcy też są sojusznikami USA w NATO, i wybrały własne rozwiązania bez żadnego kryzysu. Sojusz to nie wasalstwo. Amerykanie sami pilnują, żeby ich krytyczna infrastruktura była amerykańska. Robimy dokładnie to, co oni, i to jest argument, który każdy w Waszyngtonie rozumie.
Ta kampania stoi na dokumentach: szwajcarskiej ocenie ryzyka, wyroku niemieckiego Trybunału, decyzji francuskiego rządu, raporcie ONZ. Nie oceniamy nikogo po pochodzeniu ani wyznaniu, oceniamy korporację po jej kontraktach i po tym, co mówią o niej instytucje państw sojuszniczych. Palantir to amerykańska firma nadzoru. Kropka. W naszych materiałach nie ma i nie będzie języka etnicznego, kto go używa, nie pomaga tej sprawie, tylko ją niszczy.
Większość kampanii przegrywa na jednym przesadzonym zdaniu. Dlatego u nas każde twierdzenie ma etykietę, możesz nas sprawdzić w minutę.
Dokumenty, wyroki, komunikaty firm, nagrania. Nie do podważenia.
Śledztwa i stanowiska instytucji. Zawsze z nazwą źródła.
Nie prosimy, żebyś nam wierzył. Prosimy, żebyś sprawdził. Wszystkie linki prowadzą do oryginałów.
Uwaga: to śledztwo nie przypisuje tych systemów Palantirowi. Podajemy jako kontekst.
Czterdzieści sześć stron o Palantirze w Polsce i na świecie. Przy każdym twierdzeniu zaznaczamy, czy to fakt, ustalenie redakcji czy nasza ocena, i podajemy źródło. Możesz je cytować, przedrukowywać i przesyłać dalej.
Prosimy Prezydenta o niezależny audyt ryzyka w BBN i wniosek do NIK, zanim państwo zwiąże się z Palantirem na lata. Przeczytaj cały list. Jeśli zostawisz nam też zgodę na newsletter, damy Ci znać dokładnie wtedy, kiedy nacisk ma sens: gdy sprawa trafi do Sejmu, gdy minister odpowie albo gdy pojawi się projekt umowy.